[Od redakcji: zaledwie wczoraj napisaliśmy na forum apel o nadsyłanie optymistycznych materiałów a już dzisiaj zamieszczamy z radością wiersz napisany przez Panią Mariannę, zupełnie niezależnie od owego apelu.
Wszystkim czytelnikom życzymy przyjemnej lektury i wiosennego uśmiechu.]

Wiosna

Żegnaj Zimo, witaj Wiosno!
Nieś nowinę nam radosną,
Tam wśród krzaczków, gdzie te płotki
Już zakwitły nam stokrotki.

Na polanie koło młyna
Wiosna życie rozpoczyna.
Białym kwieciem kryje drzewa
Na nich ptaszek pięknie śpiewa.

A na wodzie w gęstych trzcinach
Gniazdo wije swe ptaszyna.
Znosi piórka i gałęzie
Dobry domek z tego będzie

Później jajka zniesie godnie
Siądzie sobie nań wygodnie
A po kilkunastu dniach
Jaja pękną trachu trach.

I wyskoczy pisklę małe
Aby znowu życie całe
Robić to co inne ptaki
Znosić jajka, jeść robaki.

Cieszyć się znów nową wiosną
Patrzeć jak pisklęta rosną
Oby Wiosna długo trwała,
Bo to przecież wieść niemała.

Najpiękniejsza pora roku,
Gdy jest ona jest i spokój.
Wraca miłość i nadzieja
Wiosna darem Dobrodzieja.

Marianna Krajnik

Autor: Marianna Krajnik